برمىگزيند از بيم آن كه مبادا خشم خدا بر او وارد شود و او را هلاك سازد و به اميد اين كه از عذاب الهى نجات يابد . پس آن گاه كه به عاقبت كار خود و نعمتهاى پايدارى كه برايش مهيّا شده و براى هميشه در رضوان خدا خواهد بود آگاه باشد تمام سختيها و محروميّتهاى دنيا بر او سهل و آسان مىآيد . آنگاه بداند كه خدا رحيم است و همواره به بندگانى كه طالب خشنودى اويند كمك مىكند و به آنان مهربان است ، و اگر بخواهد آنان را از رنج و زحمت بىنياز مىسازد ، ولى قصد آزمايش آنها را دارد و از روى حكمت و عدل مىخواهد كه صدق ارادهء آنها را بداند . سپس اگر در آغاز كار خود زحمت را تحمّل كند خدا او را كمك كرده و وسايل را برايش فراهم مىسازد و ناتوانى او را بر طرف و صبر را بر او آسان مىكند و عبادت را در نظر او دوست داشتنى مىكند و لذّتى در مناجات به دو روزى مىكند كه از ديگر لذّتها او را باز مىدارد و بر ميراندن شهوتها تقويتش مىكند و عهده‌دار انجام كارهايش مىشود و تقويت و كمكش مىكند زيرا خداى كريم ، اميدوار را نا اميد نمىكند و او كسى است كه مىفرمايد : « هر بنده‌اى كه يك وجب به من نزديك شود من به او يك ذراع نزديك مىشوم » ؛ و مىفرمايد : « اشتياق نيكوكاران به من طولانى شد و من به ديدار آنان مشتاق‌ترم » . پس بنده بايد در آغاز كار جدّيّت و صداقت و اخلاقش را آشكار سازد ، در نتيجه خداى متعال او را در قرب به خود آن مقدارى كه شايد جود و كرم و مهربانى و رحمتش است ناتوان نسازد و شكر و سپاس از آن اوست . اين آخر كتاب نكوهش جاه طلبى و رياكارى از بخش مهلكات محجة البيضاء فى تهذيب الاحياست . و پس از آن به خواست خدا كتاب نكوهش تكبّر و خود پسندى خواهد آمد و سپاس در آغاز و انجام از آن خداست .